´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ T├╝rk Edebiyat─▒ ┬╗ Pembe ─░ncili Kaftan : 02


PEMBE ─░NC─░L─░ KAFTAN

├ľMER SEYFETT─░N


Sanki ─░stanbul fatihinin kararl─▒l─▒─č─▒yla dehas─▒ ÔÇôtahta ge├žer ge├žmez, babas─▒n─▒n heykelini, ÔÇťG├Âlgesi yere d├╝┼č├╝yorÔÇŁ diye k─▒rd─▒r─▒p sava┼ča girmeye kalkanÔÇô halefinin zaman─▒nda da s├Ânm├╝yor; s├Ânmez bir alev, bir ruh gibi ya┼č─▒yordu. Rahat istendik├že dert ├ž─▒k─▒yordu. Hele Do─čuÔÇŽ
Kan i├žinde, ate┼č, k─▒y─▒m i├žinde k─▒vran─▒yordu. Y─▒k─▒lan, s├Ânen Akkoyunlu hanedan─▒n─▒n y─▒k─▒nt─▒lar─▒ ├╝st├╝nde ┼×ah ─░smail serserisi saltanat kurmu┼čtu. Ge├žti─či yerlerde dikili a─ča├ž b─▒rakmayan, babas─▒yla b├╝y├╝kbabas─▒ C├╝neyd'in ├Âc├╝n├╝ ald─▒─č─▒ i├žin delice bir gurura kap─▒lan bu kudurmu┼č ┼čah, akla gelmedik canavarl─▒klarla sa─č─▒na soluna sald─▒r─▒yordu. Kendine s─▒─č─▒nanlar─▒ bile, ├ža─č─▒rd─▒─č─▒ ┼č├Âlende, yemekmi┼č gibi kaynatt─▒rd─▒─č─▒ b├╝y├╝k kazanlara at─▒p s├Â─č├╝┼č yapan, yendi─či ├ľzbek padi┼čah─▒n─▒n kafatas─▒yla ┼čarap i├žen bir ac─▒mas─▒z ┼čah, d├╝nyada ger├žekten e┼či g├Âr├╝lmemi┼č bir k─▒y─▒c─▒yd─▒. Bayezit divan─▒n─▒n ├želebi, sessiz, temiz huylu, dinine ba─čl─▒ vezirleri onun i┼čkencelerini hat─▒rlamaya dayanamazlard─▒. Bu k─▒y─▒c─▒, bir g├╝n mutlaka bizim s─▒n─▒r─▒m─▒za da sald─▒racak, Do─ču illerini ele ge├žirmeye kalkacakt─▒. Bunu herkes biliyordu. Ge├žen y─▒l Z├╝lkadriye egemeni Ala├╝ddevle'den nik├óhla k─▒z─▒n─▒ istemi┼čti. Ala├╝ddevle k─▒z─▒n─▒ vermedi, ─░smail u─črad─▒─č─▒ bu a┼ča─č─▒lamaya ├Âfkelendi; ├Â├ž i├žin padi┼čah─▒n topra─č─▒ndan ge├žti. Savunmas─▒z Z├╝lkadriye topraklar─▒na girdi. Diyarbekir, Harput kalelerini ald─▒. Sarp bir da─ča ka├žan Ala├╝ddevle'nin o─člu ile iki torunu eline tutsak d├╝┼čt├╝. ┼×ah ─░smail, bu zavall─▒lar─▒ ate┼čte k─▒zart─▒p kebap ettirdi. Etlerini kuzu gibi yedi. B├Âyle korkun├ž bir ┼čey Do─ču'da yeni duyuluyordu. Sava┼č istemeyen padi┼čah, Ankara'ya, Yahya Pa┼ča kumandas─▒nda bir ordu g├Ândermekten ba┼čka bir ┼čey yapmad─▒. Bu ┼čah, k─▒y─▒c─▒ oldu─ču kadar da kurnazd─▒ÔÇŽ Osmanl─▒ topra─č─▒na ge├žti─či i├žin ├Âz├╝r diliyor, birbiri arkas─▒na el├žiler g├Ânderiyordu. O zamanlar Trabzon Valisi olan ┼×ehzade Yavuz, babas─▒ gibi dayanamam─▒┼č, Tebriz s─▒n─▒r─▒n─▒ ge├žmi┼č, Bayburt'a, Erzincan'a kadar her yeri ya─čmalam─▒┼č, hatta ┼čah─▒n karde┼či ─░brahim'i tutsak etmi┼čti. ─░smail'in el├žisi ┼čimdi bu sald─▒r─▒dan da yak─▒n─▒yor, Osmanl─▒ topra─č─▒na son ak─▒nlar─▒n─▒n padi┼čah─▒n devletine kar┼č─▒ de─čil, s─▒rf Ala├╝ddevle'ye kar┼č─▒ oldu─čunu tekrarl─▒yordu. ─░┼čte divanda bu kurnaz, bu k─▒y─▒c─▒, ac─▒mas─▒z t├╝rediye g├Ânderilecek uygun bir el├ži bulunam─▒yordu; ├ž├╝nk├╝ kendini Osmanl─▒ Hakan─▒'yla bir tutan, hatta b├╝t├╝n Do─ču'da egemenlik kuran bu serseri, kar┼č─▒s─▒nda devleti temsil edecek adama ku┼čkusuz bir├žok densizlik yapacak; densizliklerine kar┼č─▒l─▒kta bulunan─▒ ola ki kaz─▒─ča vuracak, derisini y├╝zecek, akla gelmedik korkun├ž bir i┼čkenceyle ├Âld├╝recekti. Sadrazam─▒n sa─č─▒ndaki, deminden beri bir mezar ta┼č─▒ gibi k─▒m─▒lt─▒s─▒z duran k─▒rm─▒z─▒ tu─člu kavuk, yerinden oynad─▒. Yava┼č yava┼č sola d├Ând├╝:
ÔÇô Ben, tam bu el├žili─če uygun bir adam biliyorum, dedi, babas─▒ benim yolda┼č─▒md─▒. Ama devlet memurlu─čunu kabul etmez.
ÔÇô Kim?
ÔÇô Muhsin ├çelebi.
Sadrazam bu adam─▒ tan─▒m─▒yordu. Sordu:
ÔÇô Burada m─▒ oturuyor?
ÔÇô Evet.
ÔÇô Ne i┼č yap─▒yor?
ÔÇô Biraz zengindir. Vaktini okumakla ge├žirir. Tan─▒mazs─▒n─▒z efendim. Hi├ž b├╝y├╝klerle ahbapl─▒k etmez. B├╝y├╝k mevkiler istemez.
ÔÇô Niye?
ÔÇô Bilmem ama, belki ÔÇťd├╝┼č├╝┼č├╝ varÔÇŁ diye.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   »   


´╗┐