´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ T├╝rk Edebiyat─▒ ┬╗ Pembe ─░ncili Kaftan : 04


PEMBE ─░NC─░L─░ KAFTAN

├ľMER SEYFETT─░N


├çaml─▒ca orman─▒n─▒n arkas─▒ndaki b├╝y├╝k mand─▒rayla b├╝y├╝k ├žiftli─čini i┼čletir, namusuyla ya┼čar, kimseye eyvallah demezdi. Yoksula, zay─▒flara, gariplere bakar, sofras─▒ndan konuk eksik olmazd─▒. Dinine ba─čl─▒yd─▒. Ama tutucu de─čildi.
Din, ulus, padi┼čah a┼čk─▒n─▒ ta y├╝re─činde duyanlardand─▒. Devletin b├╝y├╝kl├╝─č├╝n├╝, kutsall─▒─č─▒n─▒ anlard─▒.
Tek ├╝lk├╝s├╝, ÔÇťTanr─▒'dan ba┼čka kimseye secde etmemek, kula kul olmamakÔÇŁt─▒ÔÇŽ Bilgisi, olgunlu─ču, herkes├že biliniyordu. ─░bni Kemal ondan s├Âz ederken, ÔÇťBeni okutur!ÔÇŁ derdi. ┼×airdi. Ama ├Âmr├╝nde daha bir tek kaside yazmam─▒┼čt─▒. Hatta b├Âyle ├Âvg├╝leri okumazd─▒ bileÔÇŽ Ya┼č─▒ k─▒rk─▒ ge├žiyordu.
├ľn├╝nde a├ž─▒lan y├╝kselme yollar─▒ndan daha hi├žbirine sapmam─▒┼čt─▒. Bu alt─▒n kald─▒r─▒ml─▒, mine ├ži├žekli, cenneti and─▒ran nurlu yollar─▒n sonunda, hep ÔÇťkirli bir etek mihrab─▒ÔÇŁ bulundu─čunu bilirdi. ─░nsanl─▒k onun g├Âz├╝nde ├žok y├╝ksek, ├žok b├╝y├╝kt├╝. ─░nsan yery├╝z├╝n├╝n ├╝zerinde, Tanr─▒'n─▒n bir ├že┼čit temsilcisiydi. Tanr─▒ insana kendi ahlak─▒n─▒ vermek istemi┼čti. ─░nsan, her varl─▒─č─▒n ├╝st├╝ndeydi.
Kuyru─čunu sallaya sallaya efendisinin pabu├žlar─▒n─▒ yalayan k├Âpe─če yaltaklanma pek yak─▒┼č─▒rd─▒ ama, insanÔÇŽ Muhsin ├çelebi her t├╝rl├╝ a┼ča─č─▒lanmay─▒ sindirerek y├╝ksek mevki tepelerine iki b├╝kl├╝m t─▒rmanan maskara, tutkulu insanlardan, kendine sayg─▒ duymayan k├Âlelerden, g├╝├žs├╝zler gibi yerlerde s├╝r├╝nen pis k├Âlelerden tiksinirdi. Hatta bunlar─▒ g├Ârmemek i├žin insanlardan ka├žar olmu┼čtu. Yaln─▒z sava┼č zamanlar─▒ Guraba B├Âl├╝klerine kumandanl─▒k i├žin ortaya ├ž─▒kard─▒. Huzurda serbest, i├žinden geldi─či gibi oturu┼ču sadrazam─▒ ├žok ┼ča┼č─▒rtt─▒. Ama k─▒zd─▒rmad─▒:
ÔÇô Tebriz'e bir el├ži g├Ândermek istiyoruz. Taraf─▒m─▒zdan sen gider misin o─člum?
ÔÇô Ben mi?
ÔÇô Evet
ÔÇô Ne ilgisi var?
ÔÇô Arad─▒─č─▒m─▒z gibi bir adam bulam─▒yoruz daÔÇŽ
ÔÇô Ben ┼čimdiye kadar devlet memurlu─čuna girmedim.
ÔÇô Ni├žin girmedin?
Muhsin Çelebi biraz durdu. Yutkundu, Gülümsedi.
ÔÇô ├ç├╝nk├╝ ben boyun e─čmem, el etek ├Âpmem, dedi. Oysa zaman─▒n devletlileri mevkilerine hep boyun e─čip, el etek, hatta ayak ├Âp├╝p, bin t├╝rl├╝ yaltaklanmayla, ikiy├╝zl├╝l├╝kle, dalkavuklukla ├ž─▒kt─▒klar─▒ndan, ├ževrelerine hep bu a┼ča─č─▒lay─▒c─▒ ge├žmi┼člerin ├žirkin hareketlerini tekrarlayanlar─▒ toplarlar. G├Âzdeleri, nedimeleri, Koruduklar─▒, hep al├žak ikiy├╝zl├╝ler, ahlaks─▒z dalkavuklar, namussuz maskaralard─▒r. Yi─čit, do─čru, kendisine sayg─▒l─▒, ├Âzg├╝r vicdan─▒n─▒n sesine kulak veren bir adam g├Ârd├╝ler mi, hemen kin ba─člarlar, y─▒kmaya ├žal─▒┼č─▒rlar. Gedik Ahmet Pa┼ča ni├žin han├žerlendi, Pa┼čam?
Sadrazam yava┼č├ža di┼člerini s─▒kt─▒. G├Âzlerini s├╝zd├╝. Tuttu─ču k├ó─č─▒d─▒ buru┼čturdu. ├ľfkelenmiyordu.
Ama ├Âfkelendi─či zamanlarda oldu─ču gibi, yanaklar─▒na bir titreme geldi. Vezirken de─čil, hatta daha beylerbeyiyken bile kar┼č─▒s─▒nda akranlar─▒ndan kimse ona b├Âyle a├ž─▒k├ža s├Âz s├Âyleyememi┼čti.
Yine ÔÇťacaba deli mi?ÔÇŁ diye d├╝┼č├╝nd├╝. Deli de─čilseÔÇŽ bu ne k├╝stahl─▒kt─▒? Bu derece k├╝stahl─▒k, d├╝nya d├╝zenine kar┼č─▒ ├ž─▒kmak de─čil miydi? G├Âzlerini daha beter s├╝zd├╝. ─░├žinden: ÔÇť┼×unun ba┼č─▒n─▒ vurdursamÔÇŽÔÇŁ dedi. Kap─▒c─▒lara ba─č─▒rmak i├žin a─čz─▒n─▒ a├žacakt─▒.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   »   


´╗┐