´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ T├╝rk Edebiyat─▒ ┬╗ Pembe ─░ncili Kaftan : 05


PEMBE ─░NC─░L─░ KAFTAN

├ľMER SEYFETT─░N


Ans─▒z─▒n vicdan─▒n─▒n ÔÇôneresi oldu─ču bilinmeyen bir yerinden gelenÔÇô derin sesini i┼čitti: ÔÇť─░┼čte sen de yaltaklanma, ikiy├╝zl├╝l├╝k, dalkavukluk yollar─▒ndan y├╝kselenler gibi, d├╝r├╝st├že bir s├Âz├╝ ├žekemiyorsun! Sen de kar┼č─▒nda yi─čit bir insan de─čil, ayaklar─▒n─▒ yalayan bir k├Âpek, hor g├Âr├╝lmenin alt─▒nda iki kat olmu┼č bir maskara, bir rezil istiyorsun!ÔÇŁ S├╝z├╝k g├Âzlerini a├žt─▒. Avucunda s─▒kt─▒─č─▒ k├ó─č─▒d─▒ yan─▒na koydu. Yine Muhsin ├çelebi'ye bakt─▒. Ortas─▒nda geni┼č bir k─▒l─▒├ž yaras─▒n─▒n izi parlayan y├╝ksek aln─▒ÔÇŽ al yanaklar─▒ÔÇŽ yeni t─▒ra┼čl─▒ beyaz, kal─▒n boynuÔÇŽ biraz b├╝y├╝cek, e─čri burnuÔÇŽ ince sar─▒─č─▒ÔÇŽ t─▒pk─▒ ┼×ehname sayfalar─▒nda g├Âr├╝len eski kahramanlar─▒n resimlerine benziyordu. Evet, bu aln─▒nda yaras─▒ g├Âr├╝len k─▒l─▒c─▒n yere d├╝┼č├╝remedi─či canl─▒ bir kahramand─▒. ─░nsafl─▒ sadrazam, vicdan─▒n─▒n ruhunda yank─▒lanan sesini, gururunun karanl─▒─č─▒yla bo─čmad─▒. ÔÇťTam bizim arad─▒─č─▒m─▒z adam i┼čteÔÇŽÔÇŁ dedi. Bu kadar korkusuz bir adam, devletine, ulusuna yap─▒lacak hakareti de ├žekemez, ├Âl├╝mden korkarak, g├Ârece─či hakaretlere eyvallah diyemezdi. Kavu─ču hafif├že sallad─▒:
ÔÇô Seni Tebriz'e el├ži g├Ânderece─čiz. Muhsin ├çelebi sordu:
ÔÇô Kat─▒n─▒zda bu kadar ni┼čanc─▒lar, k├ótipler, hocalar var. Ni├žin onlardan birini se├žmiyorsunuz?
ÔÇô Sen ┼×ah ─░smail denen k├Ât├╝ ruhlu adam─▒n kim oldu─čunu biliyor musun?
ÔÇô Biliyorum.
ÔÇô Devletini seviyor musun?
ÔÇô Seviyorum.
Y├╝ce sadrazam do─čruldu. Arkas─▒na dayand─▒:
ÔÇô Pek├ól├ó ├ÂyleyseÔÇŽ dedi, bu k├Ât├╝ ruhlu adam ÔÇťel├žiye zeval yokÔÇŁ kural─▒n─▒ kabul etmez. Bizimle boy ├Âl├ž├╝┼čme davas─▒ndad─▒r. Er meydan─▒nda bize yapamad─▒klar─▒n─▒, bizim g├Ânderece─čimiz el├žiye yapmak ister. Ola ki i┼čkenceyle idam eder. ├ç├╝nk├╝ Tanr─▒'dan korkusu yoktur. Oysa el├žimize yap─▒lacak hakaret devletimize demektir. Bize ├Âyle bir adam gerekli ki, hakaret g├Âr├╝nce ba┼č─▒ndan korkmas─▒nÔÇŽ Bu hakareti aynen o k├Ât├╝ ruhlu adama iade etsinÔÇŽ Devletini seversen, sen bu fedak├órl─▒─č─▒ kabul edeceksin!
Muhsin ├çelebi hi├ž d├╝┼č├╝nmedi:
ÔÇô Ettim efendim, ama bir ko┼čulum varÔÇŽ dedi.
ÔÇô Ne gibi.
ÔÇô Mademki bu bir fedak├órl─▒kt─▒r, ├╝cretle olmaz. Kar┼č─▒l─▒ks─▒z olur. Devlete kar┼č─▒ ├╝crette yap─▒lacak bir fedak├órl─▒k, ne olursa olsun, ger├žekte ki┼čisel bir kazan├žtan ba┼čka bir ┼čey de─čildir. Ben maa┼č, makam, ├╝cret filan istememÔÇŽ Kar┼č─▒l─▒k beklemeden bu hizmeti g├Âr├╝r├╝m. Ko┼čulum budur! ÔÇô Ama o─člum, bu nas─▒l olur? Onun el├žisi ├žok a─č─▒r giyinmi┼čti. Atlar─▒, hizmetk├órlar─▒ kusursuzdu.
Bizim el├žimizin atlar─▒, hizmetk├órlar─▒, giysileri daha g├Âsteri┼čli, daha a─č─▒r olmal─▒ÔÇŽ Bunlar i├žin mutlaka hazineden sana birka├ž bin alt─▒n verece─čiz. .
Muhsin ├çelebi d├Ând├╝. ├ľn├╝ne bakt─▒. Sonra ba┼č─▒n─▒ kald─▒rd─▒:
ÔÇô Hay─▒r, dedi, hazineden bir pul almam. Gerekli g├Âz al─▒c─▒ muhte┼čem tak─▒ml─▒ atlar─▒, s├╝sl├╝ hizmetk├órlar─▒ ben kendi paramla d├╝zece─čim. HattaÔÇŽ
Sadrazam g├Âzlerini a├žt─▒.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   »   


´╗┐