´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ T├╝rk Edebiyat─▒ ┬╗ Pireler : 03


P─░RELER

├ľMER SEYFETT─░N


Hani Avrupal─▒lar─▒n deh┼četli cehaletler kar┼č─▒s─▒nda ac─▒r gibi donuk bir g├╝l├╝┼čleri vard─▒r. ─░htiyar ─░talyan veteriner bu ├Âzel g├╝l├╝┼čle beni ba┼čtan a┼ča─č─▒ bir s├╝zd├╝. Sonra:
ÔÇô Haydi bre, kafas─▒z adam, sen anlamaz bir ┼čeyden. Git, benim dedi─čimi yap. ─░yi olursa viziteyi getireceksin. ─░yi olmazsa yine geleceksin. Benim y├╝z├╝me ÔÇťtuhÔÇŁ yapacaks─▒n.
Cevab─▒ beklemedi, kap─▒y─▒ h─▒zla ├žekti, ├Ân├╝mden uzakla┼čt─▒. Acaba bu ilac─▒ yapmal─▒ m─▒yd─▒m? Bir taraftan ihtiyar─▒n ÔÇťT├╝rkÔÇŁ diye bana ├Ânem vermeyip alay edi┼čine k─▒z─▒yor, bir taraftan h├ól├ó bu alay─▒ sahi zanneder gibi olu┼čuma hiddetleniyordum. Eve geldim. Rose'a, ihtiyar─▒n terbiyesizli─čini s├Âyledim.
ÔÇô Belki sahidir, bir kere deneyelimÔÇô dedi.
ÔÇô Budala m─▒s─▒n?ÔÇô diye g├╝ld├╝m.
ÔÇô ├ťmit bu.
ÔÇô Pekal├ó.
Fakat pireyi nerede bulmal─▒? Her g├╝n iki defa y─▒kanan evde pirenin kendi de─čil, ruhu bile yoktu.
Ertesi g├╝n yine Koton'un hareketsiz cesedini kuca─č─▒ma ald─▒m. ─░ncir t├╝ccarlar─▒ndan bir arkada┼č─▒m─▒n ma─čazas─▒na gittim. Pireye ihtiyac─▒m oldu─čunu anlatt─▒m.
ÔÇô Bizim ├žuval deposunda bir avu├ž de─čil, ordularla bulunur, dedi.
Koton'u bir ekmekle bu depoya b─▒rakt─▒k! ├ťzerinden kap─▒y─▒ kapad─▒k. Bir g├╝n sonra ma─čazaya Koton'u g├Ârmeye gittim. Deponun kap─▒s─▒n─▒ a├žt─▒k. Koton canlanm─▒┼č, aya─ča kalkm─▒┼čt─▒. Beni g├Âr├╝nce eski, mesut zamanlar─▒nda oldu─ču gibi s─▒├žramaya ba┼člad─▒. O kadar sevindim kiÔÇŽ
Kucaklad─▒─č─▒m gibi do─čru eve ko┼čtum. Rose, sevgili k├Âpe─čimizin tekrar hayata geldi─čini g├Âr├╝nce benden ziyade sevindi.
ÔÇô Aman pireleri ├╝zerinden u├žmas─▒nÔÇô dedim.
ÔÇô Nas─▒l u├žurmayal─▒m?
ÔÇô Y─▒kama.
ÔÇô Y─▒kamam.
Rose bir hafta sabretti. Hakikaten y─▒kamad─▒. Koton o kadar canland─▒, o kadar i┼čtah─▒ a├ž─▒ld─▒ kiÔÇŽ
Hacimine e┼čit yemekle art─▒k doymuyordu. Doktorun, bu nas─▒l etki etti─čini h├ól├ó anlayamad─▒─č─▒m─▒z tavsiyesini alay zannetti─čime pi┼čman oluyordum. Zavall─▒ya hakaret de etmi┼čtim. Fakat itiraf edilen kusurlar hep affedilirler. Mutlulu─čumuzu tekrar bize veren bu ihtiyara hem af dilemek, hem bakma ├╝cretini vermek ihtiyac─▒ beni rahats─▒z etmeye ba┼člad─▒. Bir sabah kalkt─▒m, evine gittim.
Bu sefer kap─▒y─▒ gen├ž bir hizmet├ži k─▒z a├žt─▒. Beni ihtiyar─▒n t├╝l perdeli k├╝├ž├╝k odas─▒na soktu.
Maroken bir koltu─ča uzanm─▒┼č, beyaz porselenden bir pipoyu i├žiyordu. Yerinden kalkmad─▒.
ÔÇô Nas─▒l k├Âpek, iyi oldu?
ÔÇô OlduÔÇô dedim.
«   01   02   03   04   05   »   


´╗┐